|
Uaktualizowano:
21 lutego 2008 Kliknij "X" lub "No" jeśli sabotażująca plansza rzekomych błędów usiłuje przeszkodzić w oglądnięciu tej strony. Menu 1: (Wybór języka:) (Główna tej witryny:) Strona Index(Polskie tutaj:) Tapanui Nowa Zelandia Darmowa energia Telekinetyczne ogniwo Grzałka soniczna Telekineza Strefa wolna od telekinezy Telepatia Sejsmograf Artyfakt Koncept Dipolarnej Grawitacji Totalizm Pasożytnictwo Karma Prawa moralne Wehikuły czasu Napędy Magnokraft Komora oscylacyjna Militarne użycie magnokraftu Dowody działań UFO na Ziemi UFO Chmury-UFO Bandyci wśród nas Tornado Huragany Katrina Lawiny ziemne Zburzenie hali w Katowicach Ludobójcy 26ty dzień Przepowiednie Plaga Podmieńcy WTC Columbia Kosmici UFOnauci Zło Antychryst O Bogu Nirwana Biblia Prawda O mnie (Prof. dr inż. Jan Pająk) Poszukuję pracy Aleksander Możajski Świnka z chińskiego zodiaku Zdjęcia ozdobnych świnek Owoce tropiku Uzdrawianie Ewolucja ludzi Wszystko-w-jednymRozwiązanie kostki Rubika 3x3=9 Rozwiązanie kostki Rubika 4x4=16 Malbork Milicz Bitwa o Milicz Św. Andrzej Bobola Liceum Ogólnokształcące w Miliczu Klasa Pani Hass z LO Milicz Wszewilki Zwiedzaj Wszewilki i Milicz Wszewilki jutra Zlot "Wszewilki-2007" Unieważniony Zjazd "2007" Poprzedni Zlot "2006" Raport Zlotu "2006" Korea Hosta Lepsza ludzkość Partia totalizmu Absolwenci 1964 Absolwenci 1970 FAQ - częste pytania Replikuj Memoriał Sabotaże Menu 2 Menu 4 Źródłowa replika tej strony Tekst [8p] Tekst [7] Tekst [7/2] Tekst [7b] Tekst [6/2] Tekst [5/4] 1, 2, 3 Tekst [4c]: 1, 2, 3 Tekst [4b] Tekst [3b] Tekst [2] Tekst [1/3]: 1, 2, 3 X tekst [1/4]: Monografia [1/4]:P, 1, 2, 3, E, X Monografia [1/5]: (English here:) Tapanui New Zealand Free energy Telekinetic cell Sonic boiler Telekinesis Telekinesis Free Zone Telepathy Seismograph Artefact Concept of Dipolar Gravity Totalizm Parasitism Karma Moral laws Time vehicles Propulsion Magnocraft Oscillatory Chamber Military use of magnocraft Evidence of UFO activities UFO Cloud-UFOs Bandits amongst us Tornado Hurricanes Katrina Landslips Demolition of hall in Katowice Predators 26th day Plague Changelings WTC Columbia Aliens UFOnauts Evil Antichrist About God Nirvana The Bible Truth About me (Prof. Dr Eng. Jan Pajak) My job search Aleksander Możajski Pigs from Chinese zodiac Pigs Photos Tropical fruit Healing Evolution of humans All-in-one Malbork Milicz Battle of Milicz St. Andrea Bobola Wszewilki Wszewilki of tomorrow Korea Hosta Better humanity Party of totalizm FAQ - questions Replicate Memorial Sabotages Menu 2 Menu 4 Source replica of this page Text [8e] Text [7] Text [7/2] Text [6/2] Text [5/3] X text [2e] Text [2e]: 1, 2, 3 X text [1e] Text [1e]: 1, 2, 3 X text [1/4]: Monograph [1/4]:E, 1, 2, 3, P, X Monograph [1/5]: (По русски:) Бог Торнадо Меню 2 Меню 4 Peпликa иcтoчникa этoй cтрaницы Клавиатура(Ελληνικά εδώ:) Θεός Επιλογές 2 Επιλογές 4 Αντίγραφο πηγής αυτής της σελίδας Πληκτρολόγιο(Hier auf Deutsch:) Freie Energie Telekinesis Moralische Gesetze Totalizm Über mich Menu 2 Menu 4(Aquí en espańol:) Energía libre Telekinesis Leyes morales Totalizm Sobre mí Menu 2 Menu 4(Ici en français:) Énergie libre Telekinesis Lois morales Totalizm Au sujet de moi Menu 2 Menu 4(Qui in italiano:) Energia libera Telekinesis Leggi morali Totalizm Circa me Menu 2 Menu 4Menu 2: (Przesuwne) (Oto wykaz wszystkich stron z TEGO adresu, w zestawieniu językowym - w 8 językach. Wybierz interesującą Cię stronę manipulując suwakami, potem kliknij na nią aby ją uruchomić:) (Ten sam wykaz daje się też wyświetlić z "Menu 1" poprzez kliknięcie tam na pozycję "Menu 2".) Menu 3: (Alternatywne adresy internetowe tej witryny, np.:) milicz.fateback.com timevehicle.150m.com propulsion.250free.com storm.prohosting.com totalizm.nazwa.pl energy.atspace.org evidence.ueuo.com evil.thefreehost.biz evolution.docspages.com fruit.sitesled.com karma.freewebpages.org memorial.awardspace.info nirvana.scienceontheweb.net parasitism.host-ed.net pigs.freehyperspace.com rubik.hits.io tornado.99k.org wszewilki.greatnow.com Menu 4: (Przesuwne) Oto wykaz wszystkich moich stron ze wszystkich serwerów. Strony te najpierw zestawione są językami (tj. jako strony po polsku, angielsku, niemiecku, francusku, hiszpańsku, włosku, grecku, oraz rosyjsku.) Dla każdego zaś języka strony zestawione są przedmiotowo. Wybierz interesującą Cię stronę manipulując suwakami, potem kliknij na nią aby ją uruchomić: (Ten sam wykaz daje się też wyświetlić z "Menu 1" poprzez kliknięcie tam na pozycję "Menu 4".) |
Czy potrafisz sobie wyobrazić katastroficzną eksplozję UFO
która miała miejsce koło małego miasteczka Tapanui w
Nowej Zelandii zaledwie około 830 lat temu oraz która
uśmierciła znaczącą proporcję ówczesnej ludności naszej
planety, jednak o istnieniu ktorej niemal nikt zdaje się dziś
nie wiedzieć.
Czy potrafisz sobie wyobrazić, że niezliczone dowody
materialne na faktyczne zaistnienie tamtej eksplozji ciągle
pozostają dobrze widoczne nawet do dzisiaj, jednak nikt nie
kwapi się aby je badać. Czy potrafisz sobie wyobrazić,
że owa tajemnicza eksplozja spowodowała stopniowe
przemieszczenie się biegunów Ziemi aż o około 7 stopni,
jednak nie daje się znaleźć żadnej informacji na ten temat w
podręcznikach uniwersyteckich. Czy potrafisz sobie wyobrazić,
że siły inercyjne wywołane raptownym ruchem skorupy Ziemi
spowodowanym przez ową eksplozję, wyniknęły, między
innymi, w pochyleniu się owej słynnej "Pochyłej Wieży"
z Pisa we Włoszech, a także w zdeformowaniu kopuły w
Aya Sophia z Istanbułu, jednak żadne broszury turystyczne
nawet o tym nie wspominają. (Aya Sophia zbudowana
była w 537 roku, tj. w czasach bizantyjskich, przez Cesarza
Justyniana - tj. tego który dokonał ocenzurowania Biblii.
Oryginalnie zaprojektowana ona była jako Bazylika
chrześcijańska. Potem przemianowano ją na meczet,
w ostatnich zaś czasach na muzeum. Kilka raczej mało
znanych informacji na temat jej historii i nadprzyrodzonych
tajemnic związanych z jej budową, zaprezentowane zostało
w podpisie pod rysunkiem "Rys. #1c” ze strony internetowej
biblia.htm - o autoryzowaniu Biblii przez samego Boga.)
Czy potrafisz sobie wyobrazić, że potężne ruchy Ziemi
spowodowane przez ową eksplozję wzbudziły fale morskiego
tsunami, które tylko w obszarze Schlezwig-Holstain z
obecnych Niemiec całkowicie zmiotły z powierzchni Ziemi
około pół miliona ludzi, oraz które na stałe zatopiły legendarną
wyspę Vegeta na Bałtyku, jednak nikt nie może się o nich
dowiedzieć z podręczników historii. Czy potrafisz sobie
wyobrazić, że zmiany klimatu Ziemi spowodowane tą samą
eksplozją Tapanui stopiły most lodowy jaki przed 1178
rokiem spinał Cieśninę Beringa pozwalając Eskimosom
na podróżowanie po suchym lodzie pomiędzy Wschodnią
Azją oraz Alaską. Jednocześnie te same zmiany klimatyczne
zamroziły na twardy lód poprzednio zielone pastwiska
Grenlandii, razem z kolonią Wikingów jaka wówczas tam się
znajdowała. Ogromnie trudno wszystko to sobie wyobrazić.
Jednak wszystko to jest prawdą. Niniejsza strona przytacza
ku temu dowody.
Część A: Informacje wprowadzające tej strony:
Nie wiem czy czytelnik wierzy w tzw. "los".
W moim jednak przypadku wszystko wygląda
tak jakbym to właśnie zrządzeniem owego
"losu" został popchnięty do dokonywania
badań naukowych które później zaowocowały
m.in. napisaniem niniejszej strony (a także
monografii [5]
na której niniejsza strona bazuje). Działania
owego "losu" najpierw odczułem w 1982 roku,
kiedy jako działacz Solidarności zmuszony
zostałem do ucieczki z Polski gdzie zaczęło
się wówczas tzw. "polowanie na czarownice" czyli
prześladowania działaczy Solidarności.
W rezultacie tej ucieczki wylądowałem na
przysłowiowym "końcu świata", czyli w
najbardziej na południe wysuniętym mieście
świata. Miasto to nazywa się Invercargill
i leży ono na południowym końcu
Nowej Zelandii. Zrządzeniem tegoż "losu"
to właśnie w pobliżu owego Invercargill leżą
najważniejsze nowozelandzkie miejscowości
opisywane na niniejszej stronie, a więc Mataura,
Tapanui, Rakiura, itp. Dlatego już w 1983 roku
po raz pierwszy usłyszałem relatywnie dobrze
znaną w tamtym obszarze, wysoce zastanawiającą
legendę maoryską na temat pochodzenia nazwy
"Raki-ura" (tj. "Płonące niebo"). Ową nazwą
"Raki-ura" Maorysi opisują najbliższą do
Invercargill wyspę oceaniczną obecnie zwaną "Wyspą Stewarta"
(po angielsku "Stewart Island"). Niedługo potem
poznałem nawet jeszcze bardziej wymowną
legendę o "Ogniach Tamaatea" wywodzącą
się z małego miasteczka zwanego "Mataura".
Legendy te utrwalają przebieg tajemniczej katastrofy
do której mitologia maoryska referuje pod generalną
nazwą "Ogni Tamaatea". (Moje późniejsze badania
wyjaśniły ją jako eksplozję pozaziemskiego statku
kosmicznego mającą miejsce koło nowozelandzkiej
miejscowości Tapanui w dniu 19 czerwca 1178 roku.)
Oto treść owej starej legendy Maoryskiej z
Wyspy Południowej Nowej Zelandii:
| ||||||||||||
|
|
Rys. #3ab: Wygląd, budowa, podstawowe podzespoły, oraz zasada działania cygaro-kształtnego stosu 7 wehikułów UFO typu K6. (Kliknij na dany rysunek aby oglądnąć go w powiększeniu.) To właśnie taki stos UFO eksplodowany został celowo jakieś 100 metrów nad powierzchnią Ziemi koło małego miasteczka Tapanui w Nowej Zelandii. Wynikiem owej kolosalnej eksplozji UFO było przemieszczenie się biegunów Ziemi o około 7 stopni. Z kolei owo przemieszczenie biegunów spowodowało katastroficzne zmiany na naszej planecie, o jakich niemal nikt dzisiaj nie wie.
Rys. #3a (lewy): Wygląd zewnętrzny kompleksu latającego sprzężonego z siedmiu dyskoidalnych wehikułów UFO typu K6, zwanego "cygarem posobnym". Kompleks ten powstaje przez osadzenie wklęsłej podstawy każdego statku na wypukłą kopułę górną statku poprzedniego. Wynikowa konfiguracja przypomina stos talerzy w kuchni osadzonych jeden na drugim. Sprzęganie takich konfiguracji UFO zostało omówione na stronach propulsion_pl.htm oraz magnocraft_pl.htm.
Prawdopodobnie właśnie taki stos siedmiu wehikułów UFO obserwowali Maorysi gdy eksplodował on dnia 19 czerwca 1178 roku koło Tapanui w Nowej Zelandii powodując totalne zniszczenia ponad połowy Wyspy Południowej owego kraju oraz pochylenie skorupy Ziemi. (Po więcej szczegółów patrz opisy w monografii [5/4] - o eksplozji UFO koło Tapanui oraz rysunki O4 i O5 w monografii [1/4] - o zaawansowanych napędach magnetycznych.) Istniejące dane sugerują, że również w Tunguskiej na Syberii eksplodował podobny stos, tyle że złożony z trzech wehikułów typu K6. Wymiary gabarytowe magnokraftów i UFO typu K6 wynoszą: D=35.11, H=5.85 metrów. Po wylądowaniu, n = 20 pędników bocznych tych wehikułów wypala w glebie pierścień o średnicy nominalnej d = D/(sqrt(2)) = 24.82 metrów - patrz równania (F12), (F16) i (F34) z [1/4].
Warto tu podkreślić, że wypełnione po brzegi energią magnetyczną pędniki poszczególnych statków takiego cygara (zawierające sześcienne kapsuły-dwukomorowe pokazane w części (b) tego rysunku) rozlokowane są w formie przypominającej paraboliczne lustro reflektorowe lub kumulacyjny ładunek wybuchowy. Stąd łańcuchowa eksplozja tych pędników wytworzy ukierunkowaną siłę uderzeniową, podobną do tej od współczesnych kumulacyjnych pocisków przeciwpancernych. Ponieważ statek taki zawsze musi latać zorientowany swą osią centralną równolegle do lokalnego przebiegu linii sił ziemskiego pola magnetycznego, jego eksplozja utworzy więc bardzo charakterystyczny "motylkowaty" rozkład zniszczenia, występujący zarówno w eksplozji Tapanui jak i w eksplozji tunguskiej (pokazany na rysunku O5 z [1/4]).
Rys. #3b (prawy): Wykrój przeprowadzony przez "cygaro" złożone z siedmiu wehikułów UFO typu K6 mający na celu ukazanie wzajemnego osadzenia kolejnych wehikułów UFO jeden na drugim, oraz kooperację magnetyczną ich pędników. Widoczne są: sześcienne kapsuły dwukomorowe zawarte we wnętrzu kulistych pędników każdego statku, oraz lica przekroju pionowego pierścieniowatych kabin załogi. Ścianki wykonane z materiału nieprzenikalnego dla pola magnetycznego (tj. z materiału "magnetorefleksyjnego") obwiedzione zostały przerywaną linią. Oznaczenia: N, S - zorientowanie północnego N i południowego S bieguna magnetycznego poszczególnych pędników, GS - grubość kołnierza uzupełniającego, która jest równa wolnej przestrzeni istniejącej pomiędzy poszczególnymi kołnierzami bocznymi tego kompleksu (dzięki owej równości kołnierza GS i przestrzeni GS, szereg cygaro kształtnych kompleksów latających może zostać następnie sprzęgniętych kołnierzami bocznymi w większe konfiguracje latające zwane "latającymi systemami" - patrz rysunki F12 i F17 w [1/4]). Zasada za pośrednictwem której takie wehikuły latają została zilustrowana oraz omówiona na odrębnych stronach internetowych magnocraft_pl.htm - o budowie i działaniu magnokraftów oraz propulsion_pl.htm - o napędzie magnetycznym statków kosmicznych.
#B4.
Wyłącznie sensacyjne, zamiast naukowego, przyjęcie wyników badań:
Zainteresowanie miejscem eksplozji Tapanui okazało się
mieć głównie charakter sensacyjny. Ludzie byli
zainteresowani w owym miejscu tylko ponieważ pozaziemski
statek kosmiczny tam eksplodował, a także tylko ponieważ
istniał materiał dowodowy jaki to potwierdzał w sposób
sprawdzalny dla każdego - np. szczątki owego statku UFO.
Natomiast znaczenie naukowe tego miejsca eksplozji UFO
zostało całkowicie zignorowane. Właściwie to oprócz mnie
(tj. Dr Jan Pajak) praktycznie żaden inny naukowiec nigdy nie
dołączył się do badań tej fascynującej pozostałości po
potężnej katastrofie jaka dotknęła całą naszą planetę. Jest
to wielka szkoda, ponieważ miejsce eksplozji Tapanui jest
nawet bardziej bogate w materiał dowodowy i bardziej
spektakularne niż miejsce eksplozji Tunguskiej na Syberii
z 1908 roku.
#B5.
Złowrogie reakcje innych naukowców i negatywne następstwa owych badań dla mojej osoby:
Na przekór że istnieje takie zatrzęsienie dowodów
materialnych, jakie jednoznacznie potwierdzają zaistnienie
eksplozji Tapanui, wyniki moich badań spotkały się z raczej
złowrogim przyjęciem. Nadeszły dla mnie ciężkie czasy kiedy
starałem się przekonać swoich kolegów naukowców z
Uniwersytetu Otago, że fakty potwierdzają meryt twierdzeń z
legend maoryskich. Najróżniejsze trudności jakie wówczas
mnie nękały, jak również dalsze losy moich badań nad tym
miejscem eksplozji UFO, opisane są w podrozdziale A4 z
tomu 1 monografii [1/4] dostępnej za pośrednictwem niniejszej
strony internetowej. W tym miejscu wystarczy wzmiankować,
że właśnie z powodu owego dokonywania badań miejsca
eksplozji UFO koło Tapanui, faktycznie usunięto mnie z
pozycji wykładowcy na Uniwersytecie Otago w Dunedin,
Nowa Zelandia - co poważnie i negatywnie wpłynęło na
moje dalsze
losy życiowe - patrz strona o mnie (Dr inż Jan Pająk).
#B5.
"Rozgłosowe przekleństwo" które trapi Uniwersytet Otago od czasu kiedy jego zarząd zdusił w zarodku badania następstw eksplozji UFO koło Tapanui:
Jak czytelnik zapewne wie, w obszar moich
zainteresowań naukowych wchodzi również
badanie najróżniejszej tematyki z zakresu
tzw. "nadprzyrodzonego". Przykładowo, m.in.
zajmuję się badaniami
karmy,
praw moralnych,
przepowiedni,
Boga,
Biblii,
itp. Dlatego kiedy w odpowiedzi na moje odkrycie
i badania miejsca eksplozji UFO koło Tapanui,
kierownictwo Universytetu Otago zmusiło mnie
do podania się do dymisji, zacząłem pilnie
obserwować dalsze losy owej instytucji. Byłem
bowiem bardzo ciekawy jak tzw. "karma"
zadziała w przypadku
intelektu zbiorowego
jakim jest ów uniwersytet. Wszakże w stosunku
do instytucji karma ta nie mogła zadziałać w taki
sam sposób jak zadziałałaby w stosunku do
pojedynczej osoby. Przkładowo, w przypadku
pojedynczej osoby która zmusiła kogoś do podania
się do dymisji, karma spowodowałaby, że osobę
tą spotkałby niemal dokładnie taki sam los jak los
jej ofiary - tj. po pewnym czasie ktoś zmusiłby
tą osobę do podania się do dymisji, lub uczyniłby
coś co w osobie tej wzbudziłoby uczucia bycia
zmuszonym do podania się do dymisji.
Jednak karma nie może spowodować aby cały
uniwersytet "podał się do dymisji". Z drugiej
jednak strony, owa karma wynikała z powstrzymania
przez ów uniwerytet upowszechnienie się wiedzy i
prawdy na temat eksplozji która swymi skutkami
dotknęła całą naszą planetę. Karma ta więc
posiada ogromną moc - stąd ja nie miałem
wątpliwości że karma ta zaciąży na losach
Uniwersytetu Otago z równie druzgoczącą
siłą jak następstwa eksplozji Tapanui
zaciążyły na losach całej Ziemi. Stało więc
się bardzo istotne dla mnie aby odkryć jak
w praktyce karma ta zadziała na losy owej
instytucji. Od czasu więc kiedy opuściłem
Uniwersytet Otago, pilnie
obserwowałem jakie będą dalsze losy owej
instytucji.
Już wkrótce potem zaczęło mi się rzucać w oczy, że uniwersytet ten zaczęło trapić coś co można by nazwać "rozgłosowym przekleństwem" (po angielsku "publicity curse"). Mianowicie powtarzalnie co jakiś czas nagle w telewizji i w gazetach pojawiała się jakaś sensacja związana z tym uniwersytetem, która stawiała go w bardzo negatywnym świetle. Przykładowo, albo jego kierownictwo popełniało jakąś machlojkę, albo jacyś z jego studentów czynili coś skandalicznego, albo na jego obszarze działo się coś oburzającego, albo któryś z jego wykładowców wyskakiwał z czymś absurdalnym, itd., itp. Przypadki takie powtarzały się też z uporem, tak że kiedy społeczeństwo zapominało o jednym incydencie, natychmiast pojawiał się następny incydent który dodawał negatywnego rozgłosu temu uniwersytetowi. Przykładowo, w styczniu 2008 roku, kiedy właśnie dokonywałem drastycznej reorganizacji i poszerzania niniejszej strony internetowej, społeczeństwo i publikatory nowozelandzkie były zaszokowane wiadomością że jeden z wykładowców ekonomii na owym uniwersytecie zamordował swoją narzeczoną (która na dodatek wcześniej podobno była jego studentką - a więc także ich związek dawało się nazwać "nadużyciem pozycji"). Zarówno obie gazety które ja czytuję, jak i inna prasa Nowej Zelandii, opublikowały potepiające artykuły na ten temat, np. artykuł o tytule "Murder accused named as economics tutor", ze strony A3 nowozelandzkiej gazety The Dominion Post, wydanie z piątku (Friday), January 18, 2008, czy artykuł "Sophie's family face suspect in court roon", ze strony A1 nowozelandzkiej gazety The New Zealand Herald, wydanie z piątku (Friday), January 18, 2008. Wprawdzie ktoś spowodował że nazwa uniwersytetu nie pojawiła się w tytułach owych artykułow, jednak nazwa ta figuruje w ich treści. W sumie dodaje to tylko złego rozgłosu instytucji która przed moim przypadkiem pojawiała się w gazetach jedynie przy oficjalnych okazjach i która spowodowała moje zwolnienie tylko po to aby uniknąć jakiegokolwiek rozgłosu.
Interesujące są wyniki analiz powodów dla jakich karmatycznym następstwem zaduszenia przez Uniwersytet Otago badań następstw eksplozji UFO koło Tapanui jest owo "rozgłosowe przekleństwo". Jak bowiem pamiętam głównym powodem dla którego kierownictwo owego uniwersytetu zmusiło mnie do podania się do dymisji kiedy stało się wiadomym że badam następstwa eksplozji UFO koło Tapanui, był strach aby moje badania nie sprowadziły na ów uniwersytet tzw. "złego rozgłosu" (po angielsku "bad publicity"). Ów strach spowodował że aby uniknąć rozgłosu spowodowanego moim moralnym działaniem w kierunku ustalania i upowszechnienia prawdy na temat tej eksplozji UFO, kierownictwo uniwersytetu przedłożylo mi "propozycję nie do odrzucenia" (w rodzaju "albo ... albo ..."). Czyli zadziałanie karmy dla tego przypadku daje się zdefiniować, że "zaduszenie przez dany intelekt zbiorowy (instytucję) jakiejś moralnej działalności która generowałaby typowy dla moralnego działania balans pozytywnych i negatywnych rozgłosów, ściąga karmatycznie na tą instytucję cały szereg zdecydowanie niemoralnych wydarzeń które generują wyłącznie negatywny rozgłos." Ciekawe że analizy podobnych przypadków dotykających inne intelekty zbiorowe też zdają się potwierdzać że tak właśnie działa karma zbiorowa dotykająca instytucje (tj. intelekty zbiorowe). Ciekawe też, że kiedy już raz objawią się takie jakby "przekleństwa" trapiące jakieś instytucje które w danej ogromnie istotnej sprawie zadziałały niemoralnie, owe "przekleństwa" nie chcą już ustąpić i zaprzestać swego niszczącego działania przez tak długo, aż dana instytucja albo zostaje całkowicie przez nie zniszczona, albo też aż nie zneutralizuje ona danego "przekleństwa" naprawieniem zła z którego przekleństwo to wyniknęło.
Część C: Jakie rodzaje materiału dowodowego udało się zidentyfikować wokoło krateru Tapanui i na co ów materiał dowodowy wskazuje:
#C1.
Kompleksowość materiału dowodowego:
Eksplozja UFO koło Tapnui stanowiła raczej
bardzo złożone zjawisko, jakie łączy w sobie
kilka odrębnych składników. Z tego powodu
wygodniej jest udowodnić oddzielnie każdy
ze składników tej złożonej eksplozji. Ponadto
materiał dowodowy na zaistnienie owej eksplozji
daje się podzielić aż na kilka odrębnych kategorii,
jakie odpowiadają owym odrębnym składnikom eksplozji.
Najważniejsze z tych kategorii materiału dowodowego obejmują:
#1. Materiał dowodowy na fakt, że w roku 1178 faktycznie zaistniała jakaś potężna eksplozja koło Tapanui w Nowej Zelandii. Wszakże, jak dotychczas, naukowcy ortodoksyjni oskarżają nowozelandzkich Maorysów za niemal wszelkie konsekwencje jakie eksplozja Tapanui ściągnęła na Nową Zelandię (np. za spalenie nowozelandzkich lasów, za wybicie super-ptaka moa oraz wielu innych miejscowych stworzeń, itp.). Z kolei krater Tapanui uformowany w wyniku owej eksplozji owi ortodoksyjni naukowcy starają się wyjaśnić jako ogromne naturalne "obsuwisko ziemi".
#2. Materiał dowodowy na fakt, że eksplozja Tapanui spowodowała przemieszczenie się biegunów Ziemi o około 7 stopni. Dla przykładu, naukowcy ortodoksyjni starają się wytłumaczyć wszelkie zmiany klimatyczne na Ziemi jakie wyniknęły z przesunięcia biegunów spowodowanego ową eksplozją jako całkiem naturalne "okresowe zmiany klimatu na Ziemi".
#3. Materiał dowodowy na fakt że owa eksplozja została spowodowana przez stos 7 wehikułów UFO typu K6, jakie eksplodowały około 100 metrów ponad powierzchnią gruntu. Dla przykładu, ci z grona ortodoksyjnych naukowców którzy byliby gotowi zaakceptować fakt, że eksplozja Tapanui z 1178 roku faktycznie zaistniała, jednocześnie starają się sugerować, że spowodowana ona była albo przez meteoryt albo przez kometę uderzające o Ziemię.
#4. Materiał dowodowy na fakt, że wehikuły UFO jakie eksplodowały koło Tapanui były tzw. "wehikułami czasu" które są w stanie powodować zmiany w naturalnym upływie czasu (po więcej danych na temat "wehikułów czasu" patrz strone internetowa timevehicle_pl.htm).
#5. Materiał dowodowy że eksplozja Tapanui spowodowana była celowo przez pasożytniczych UFOnautów w celu cofnięcia rozwoju ludzkości do tylu (po więcej danych o pasożytniczych UFOnautach patrz strona internetowa ufo_pl.htm).
Zaprezentujmy więc teraz w skrócie dwa najbardziej istotne kategorie materiału dowodowego z powyższego wykazu. Proszę jednak odnotować, że szczegółowa prezentacja całego owego materiału dowodowego zawarta jest w monografiach naukowych [5/4], [5/3], oraz [1/4] dostępnych za pośrednictwem tej strony.
#C2.
Gdzie jest dostępny ów materiał dowodowy tak ignorowany przez dzisiejszą oficjalną naukę:
Najbardziej niezwykłym aspektem eksplozji UFO koło
Tapanui jest, że ziemska nauka ortodoksyjna ignoruje istnienie
tej eksplozji, na przekór że dostępne jest zatrzęsienie dowodów
materialnych jakie potwierdzają jej faktyczność. Wszakże ja
napisałem całą obszerną monografię naukową z serii
[5] - o eksplozji UFO koło Tapanui,
która nie zawiera niczego innego jak tylko opisy najróżniejszych
materiałów dowodowych potwierdzających że ejksplozja
ta faktycznie miała miejsce. Najnowsza i najbardziej
systematyczna prezentacja tych materiałów zawarta jest
w dwóch ostatnich moich monografiach naukowych o eksplozji
Tapanui, mianowicie w polskojęzycznej monografii
[5/4],
oraz w angielskojęzycznej monografii [5/3]. Obie one są dostępne
nieodpłatnie za pośrednictwem menu z lewego marginesu
niniejszej strony internetowej. Każdy może załadować sobie
za darmo owe monografie do swojego komputera, oraz potem
czytać je spokojnie w wolnym czasie. Ponadto podsumowanie
owego materiału dowodowego zawarte jest także w podrozdziale
O5.2 z tomu 12 jeszcze jednej mojej monografii naukowej
oznaczonej
[1/4] - o zaawansowanych napędach magnetycznych.
Ona także może zostać załadowana i czytana bez żadnej
odpłatności za pośrednictem niniejszej strony.
Część D: Materiał dowodowy który dokumentuje że jakiś rodzaj potężnej eksplozji faktycznie nastąpił koło Tapanui:
#D1.
Obszerność materiału dowodowego na faktyczne zaistnienie eksplozji Tapanui:
Dostępne jest całe zatrzęsienie dowodów materialnych na fakt,
że rzeczywiście w 1178 roku miała miejsce potężna eksplozja
koło małego miasteczka nowozelandzkiego o nazwie Tapanui.
Wymieńmy tutaj najważniejsze rodzaje owego materiału dowodowego:
#1. Istnienie ogromnego krateru, jaki można sobie oglądnąć na zdjęciach zaprezentowanych na niniejszej stronie. Kratery o takich wymiarach wcale nie pojawiają się z niczego, a coś musiało je uformować. Naukowcy ortodoksyjni twierdzą, że ów krater Tapanui to po prostu ogromne obsuwisko ziemi. Jednak twierdzenia tych ortodoksyjnych naukowców zupełnie nie pokrywają się z materiałem dowodowym który badałem w latach 1987 i 1988, bowiem ciągle istniał on wówczas w owym miejscu. W obliczu faktycznej topografii krateru Tapanui, twierdzenia tych ortodoksyjnych naukowców są wręcz niedorzeczne, jeśli nie dziecinne. Co ciekawsze, upowszechniane są one przez naukowców, którzy faktycznie nigdy krateru tego nie widzieli, dokładnie też nawet nie wiedzą gdzie on się znajduje.
#2. Istnienie starożytnych pni drzewnych, jakie wylożone są koło krateru Tapanui w dosyć wymowny koncentryczny sposób. Oryginalnie owe pnie drzewne były tak zorientowane, że ich osie wycelowane były w krater Tapanui. Stąd wskazują one że zostały zmiecione z powierzchni ziemi przez podmuch potężnej eksplozji. (Ich oryginalne zorientowanie daje się wyznaczyć we wszystkich tych miejscach, gdzie zostały one przysypane ziemią, np. w miejscach gdzie wystają one z brzegów rzek, gdzie zatopione one zostały w wodzie lub bagnie, lub gdzie przypadkowo zostają one odkopane. Datowanie węglem radioaktywnym owych powywracanych pni drzewnych wskazuje że wszystkie one umarły około 1178 AD.
#3. Naoczni widzowie. Błyski eksplozji Tapanui były aż tak potężne, że ich odbicia od Księżyca widziane były przez zakonników z odległej Anglii, one zaś same widziane były przez samego Dżyngis Hana z Mongolii - który notabene wziął je za znak od samego Boga nakazujący mu zapanowanie nad światem. Stąd obecnie istnieją zapiski historyczne jakie potwierdzają, że owa eksplozja faktycznie miała miejsce, a nawet podające dokłądną datę kiedy ona nastąpiła – tj. 19 czerwca 1178 roku.
#4. Mitologia maoryska. Maorysi którzy zamieszkiwali Nową Zelandię w chwili kiedy owa eksplozja miała miejsce, przechowali jej opisy w swoich mitach. Dlatego dzisiaj owa eksplozja jest relatywnie dobrze opisywana niezliczonymi legendami Maorysów na temat tzw. "Ogni Tamaatea" ("Fires of Tamaatea").
#5. Pozostałości materialne. Do dzisiaj istnieją liczne pozostałości materialne po owej eksplozji, jakie daje się znaleźć w pobliżu krateru Tapanui. Obejmują one m.in.: potopione odłamki statku kosmicznego, opad na ziemię samorodków złota (ogromne ilości złota zostały zesyntezowane podczas tej potężnej eksplozji, stąd po jej zajściu cienka warstewka "złotego runa" (tj. złotego pyłu) dosłownie pokrywała całą powierzchnię ziemi w pobliżu Tapanui), niezwykłe kamienie ceramiczne stopione gorącem owej eksplozji - lokalnie owe kamienie nazywane są "porcelanowymi kamieniami" (po angielsku "china stones"), oraz wiele więcej pozostałości.
***
W uzupełnieniu do powyższego podsumowania
materiału dowodowego na faktyczne zaistnienie
eksplozji Tapanui, omówię teraz nieco szerzej
kilka niektórych co ciekawszych przykładów
owego materiału. Na dokładne omówienie jego
całości, niestety brak miejsca na niniejszej,
krótkiej stronie internetowej. Jednak ci z
czytelników których ten materiał zainteresuje
znajdą pełną jego prezentację we w/w darmowej
monografii
[5] - o eksplozji UFO koło Tapanui,
dostępnej gratisowo m.in. za pośrednictwem
niniejszej strony.
#D2.
Drzewa majestatycznych "totara" koncentrycznie powalone podmuchem eksplozji i leżące tak że ich osie wskazują na krater Tapanui:
Pozostałości powalonych i powypalanych drzew porozrzucanych w zasięgu eksplozji Tapanui cechują się dosyć niezwykłym dośrodkowym porządkiem w swoim ukierunkowaniu. Pnie tych drzew leżą równolegle do siebie, ich osie zawsze ustawione są wzdłuż linii prostych przecinających się na kraterze, zaś strona korzenna zawsze zwrócona jest ku kraterowi Tapanui - patrz rysunek C9 z [5/4]. Przykład identycznie powywracanych drzew zastany na miejscu eksplozji tunguskiej sugeruje, że także przyczyna dla koncentrycznego porządku w ułożeniu nowozelandzkich resztek lasów musi być podobna, t.j. wyłożenie przez podmuch potężnej eksplozji zaistniałej w punkcie zerowym wskazywanym przez przedłużenie osi tych pni.
Szczegółem który dodatkowo potwierdza możliwość pochodzenia pni drzew zalegających ziemię w okolicach Tapanui od potężnej eksplozji, jest fakt że powierzchnia bliskich kraterowi pni nafaszerowana była ziarenkami piasku. Jak bowiem stwierdzają opowiadania miejscowych pionierów osiedleńczych, podczas usuwania tych pni w celu przygotowania pastwisk dla hodowli bydła, stalowe piły wymagały częstego ostrzenia ponieważ tępione były ziarenkami piasku powbijanymi w powierzchnię kłód.
W tym miejscu warto zwrócić uwagę czytelnika, że liczba tych kłód drewna majestatycznych "totara" znika z powierzchni Nowej Zelandii w alarmującym tempie. Ich szlachetne, czerwone, ciągle wytrzymałe i niezwykle malownicze drewno używane jest bowiem do wielu najróżnorodniejszych celów. W przypadku utrzymania się tego zastraszającego tempa ich znikania, do wglądu naszych potomków już wkrótce może nic nie pozostać z tego niezwykle wymownego dowodu materialnego zaistniałej kiedyś eksplozji Tapanui.
Oto jeden z takich pni drzewnych, wystająy z piaszczystego brzegu pobliskiej rzeczółki nazywającej się "Black Gully Creek":
Rys. #4: Ja (Dr Jan Pająk) oparty o pień ogromnego drzewa "totara" jakie zmiecione zostało podmuchem eksplozji Tapanui. Fotografia wykonana w 1988 roku. Owo drzewo oryginalnie pogrzebane było pod ziemią. Jednak woda strumienia nazywanego "Black Gully Creek" częściowo wymyła je z piaszczystego brzegu, ujawniając kierunek w jakim było ono skierowane (jej pień wskazuje dokładnie w kierunku centrum eksplozji, tj. w kierunku Krateru Tapanui). W czasach kiedy w latach 1987 i 1988 intensywnie badałem eksplozję Tapanui, cały szereg takich częściowo pogrzebanych w ziemię drzew szlachetnego totara wystawało z piaszczystych brzegów rzeczółki "Black Gully Creek". Odnotuj z opisów na tej stronie, że wiek tego drzewa jest taki, iż faktycznie drewno w jego centrum pamiętało czasy kiedy Jezus chodził po Ziemi. W kilka lat po wykonaniu powyższej fotografii, wszystkie drzewa szlachetnej totara zostały powydobywane z piaszczystego brzegu "Black Gully Creek" i zużyte do wytaczania z ich drewna najróżniejszych przedmiotów użytkowych. Obecnie więc powyższe drzewo już nie istnieje.
#D3.
Tzw. "kamienie ceramiczne" - czyli bryły ziemi wyrzucone w powietrze siłą eksplozji Tapanui, stopione gorącem owej eksplozji, oraz ukształtowane aerodynamicznie lotem w rozżażonym powietrzu:
Wyobraźmy sobie eksplozję wehikułu UFO lecącego na niskiej wysokości tuż ponad powierzchnią lasu. Jego pędniki wypełnione po brzegi energią magnetyczną i rozlokowane na kształt czaszy reflektora, nagle uwalniają potężną falę uderzeniową o sile kilku milionów ton TNT skierowaną wzdłuż linii sił ziemskiego pola magnetycznego. Fala ta jak współczesny pocisk kumulacyjny wbija się w ziemię wyrywając w niej ogromny krater. Odłamy gleby poprzednio zalegającej ten krater, wymieszanej z fragmentami rosnących na niej drzew wyrzucone zostają w powietrze i rozbryźnięte na ogromne odległości od miejsca ich oryginalnego zalegania. Podczas lotu w powietrzu ze wszystkich stron oblewa je żar i ciśnienie eksplozji. Otoczone rozżarzonym powietrzem o ogromnym ciśnieniu bryły te w przeciągu sekund zamieniają się w kamienie których powierzchnia topnieje od gorąca. Pęd rozpalonego powietrza zaczyna modelować je w piękne aerodynamiczne kształty. Po opadnięciu i ostygnięciu wyglądają więc jak piękne naturalne rzeźby, o fantazyjnych kształtach i żywych kolorach. Z uwagi na ich fizykalne własności przypominające bryły porcelany, w Nowej Zelandii dosłownie nazywane są one "porcelanowymi kamieniami" (po angielsku "china stones"). We wszystkich swoich polskojęzycznych publikacjach dotyczących legendarnej eksplozji UFO koło Tapanui autor nazywa je "kamieniami ceramicznymi".
Najistotniejszym znaczeniem kamieni ceramicznych jest, że dostarczają one rozstrzygającego materiału dowodowego jaki potwierdza faktyczne wystąpienia eksplozji koło Tapanui. Tym rozstrzygającym materiałem jest miękka masa organiczna (liście, drzewo) zawarta we wnętrzu niektórych kamieni ceramicznych.
Oto jak owe kamienie ceramiczne wyglądaja:
Rys. #5: Kamień ceramiczny z Roxburgh, stopiony gorącem eksplozji Tapanui. Odnotuj plytę pamiątkową wcementowaną tuż pod nim. Płyta ta opisuje fakt, że na powierzchni tego kamienia znaleziona została cała kieszeń samorodków złota oraz złotego piasku. Właśnie z powodu owego złota jakie leżało na powierzchni tego kamienia, stał on się później sławnym symbolem Roxburgh.
Część E: Materiał dowodowy który dokumentuje że to wehikuły UFO eksplodowały koło Tapanui:
#E1.
Podsumowanie dowodów że to wehikuły UFO eksplodowały koło Tapanui:
Ci naukowcy ortodoksyjni, którzy pod naporem faktów byliby
skłonni zaakceptować, że faktycznie miała miejsce owa potężna
eksplozja koło Tapanui z 1178 roku, ciągle są ogromnie oporni
w choćby rozpatrzeniu możliwości, że to wehikuły UFO tam
eksplodowały. Najczęściej powtarzane przez nich stwierdzenie
sugeruje że "najprawdopodobniej był to meteoryt albo kometa"
jaki tam eksplodował. Oczywiście, podczas wypowiadania takich
stwierdzeń nie posiadają oni żadnych dowodów na potwierdzenie
swoich spekulacji. Twierdzenie o meteorycie lub komecie
wypowiadają tylko aby uniknąć przyznania, że faktycznie mogło
to być UFO jakie eksplodowało koło Tapanui. Jednak jeśli ktoś
pozbędzie się uprzedzeń jakie ludzie dali sobie wmanipulować
w sprawach UFO, wówczas się okazuje że istnieje całe
zatrzęsienie dowodów materialnych bardzo jednoznacznie
wskazujących że to były właśnie wehikuły UFO które eksplodowały
koło Tapanui. Oto niektóre przykłady z owego bogatego materiału:
#1. Naoczni widzowie. Cygaro-kształtny stos wehikułów UFO który eksplodował koło Tapanui był widziany przez Maorysów. Tuż przed eksplozją załoga owego wehikułu rozmawiała nawet z Maorysami z osady obronnej zwanej "Raki Ura" (położonej na obecnej "Stewart Island"). Stąd opisy owego wehikułu UFO faktycznie przetrwały do dzisiejszych czasów w mitologii maoryskiej.
#2. Konfiguracja krateru Tapanui wykazuje obecność wszelkich cech krateru powstałego w wyniku potężnej eksplozji napowietrznej. Krater ten ma unikalny ksztalt. Jest on identyczny do kształtu obszaru powalonych drzew z eksplozji Tunguski na Syberii, gdzie podobna napowietrzna eksplozja miała miejsce w 1908 roku (patrz rysunek C6 w monografii [5/4], oraz rysunek O5 z monografii [1/4]). Stąd geometria i atrybuty krateru Tapanui dowodzą jednoznacznie, że to UFO eksplodowało w owym miejscu.
#3. Skażenie otoczenia krateru Tapanui polem telekinetycznym oraz zakłoceniami czasu. Tylko wehikuły UFO są w stanie zaindukować aż tak potężne skażenie obszaru Tapanui polem telekinetycznym, jakie obserwujemy tam w chwili obecnej. Także jedynie wehikuły czasu są w stanie zaindukować zakłócenia czasoprzestrzeni jakie obserwowane są w okolicach krateru Tapanui - po więcej szczegółów patrz monografie [5/4] oraz [5/3].
#4. Odłamki UFO. Kiedy pierwsi biali osadnicy przybyli do obecnych okolic Tapanui, najróżniejsze stopione szczątki wehikułów UFO poniewieraly się po polach. Niektóre z owych szczątków zostały pozbierane i obecnie albo gromadzą kurz w szufladach prywatnych kolekcjonerów, albo też zalegają piwnice lokalnych muzeów. Dla przykładu pomiędzy 1983 oraz 1988 rokiem, lokalne muzeum w pobliskim Invercargill wystawiało do oglądania stopiony fragment wehikułu UFO jaki wyglądał jak w połowie stopiona skrzynka biegów z dzisiejszego samochodu. Ów stopiony kawałek UFO znaleziony został koło Waikaka, znaczy bardzo blisko do krateru Tapanui.
Ja sam badałem kiedyś stopiony odłamek wehikułu UFO jaki znaleziony został niedaleko krateru Tapanui. Szokująco odłamek ten zawiera ziarna namagnesowanego żelaza oraz ziarenka czystego aluminium (jak wiemy, aluminium nie występuje w czystej postaci w naturze; także Maorysi nie wiedzieli jak produkować metale). Jak ów odłamek wehikułu UFO wygląda pokazuje to zdjęcie przytoczone poniżej.
#5. Istnienie nieznanych dzisiejszej nauce materiałów w zasięgu eksplozji Tapanui - np. rodzaju "namagnetyzowanego złota". Najdziwniejszy materiał dowodowy że to UFO eksplodowało koło Tapanui, to nieznane na Ziemi materiały, jakich własności dzisiejsza nauka ortodoksyjna nie jest w stanie wyjaśnić. Dla przykładu, kiedy w latach 1988 do 1990 wykładałem na Uniwersytecie Otago, (znaczy kiedy moje badania miejsca eksplozji koło Tapanui jeszcze nie spowodowały mojego usunięcia z owego Uniwersytetu), ów uniwersytet posiadał własne miniaturowe muzeum ciekawostek geologicznych. Pośród wielu interesujących przedmiotów jakie owo muzeum posiadało, znajdował się również kawałek "namagnesowanego złota" - patrz jego zdjęcie poniżej. Kawałek ten wyglądał jak duży samorodek złota, dawał się odczuć jak duży samorodek złota, tyle tylko że był silnie namagnesowany. Znaleziony on został na zboczach Remarkables, znaczy na głównej osi rozrzutu odłamków z eksplozji Tapanui. Niemal więc z całą pewnością był on częścią z wehikułu UFO jaki eksplodował koło Tapanui. Zgodnie z dzisiejszą nauką złoto nie daje się namagnesować - jakiż więc nieznany na Ziemi materiał to był? Naukowcy z Uniwersytetu Otago nie byli w stanie ustalić czym ów odłamek był.
* * *
W uzupełnieniu do powyższego podsumowania
materiału dowodowego że to wehikuły UFO
eksplodowały koło Tapanui, omówię teraz
nieco szerzej kilka niektórych co ciekawszych
przykładów owego materiału. Na dokładne
omówienie jego całości, niestety brak miejsca
na niniejszej, krótkiej stronie internetowej.
Jednak ci z czytelników których ten materiał
zainteresuje znajdą pełną jego prezentację
we w/w darmowej monografii
[5] - o eksplozji UFO koło Tapanui,
dostępnej gratisowo m.in. za pośrednictwem
niniejszej strony.
#E2.
Odłamki wehikułu UFO który eksplodował koło Tapanui:
W okolicach krateru Tapanui znajdowane są niezwykłe, namagnesowane odłamki metaliczne. Przykłady niektórych z nich pokazano na zdjęciach poniżej. Wyglądają one jak metaliczne fragmenty konstrukcji lub wyposażenia statku kosmicznego, wyrwane z większej całości przez siłę eksplozji i zaokraglone na krawędziach przez żar wybuchu. Ich wielkość waha się od średniej monety do samochodowej skrzynki biegów.
Najpowszechniej występujący koło Tapanui jest odłamek namagnesowanego żelaza, jeden z typowych przykładów którego znajdujący się w zbiorach prywatnych autora pokazano na rysunku C14. Wziąwszy pod uwagę jego wytopioną powierzchnię, aerodynamiczny kształt, sprasowaną strukturę, namagnesowanie oraz niezwykły skład, można wnioskować, że najprawdopodobniej reprezentuje on fragment UFO. Faktycznie wygląda on jak nadtopiony fragment jakiegoś urządzenia (np. sprasowanej i nadtopionej głowicy frezarskiej z czarnymi fragmentami ceramicznymi), wyrwany z większej całości przez siłę eksplozji, zaokrąglony na krawędziach przez żar wybuchu, nafaszerowany ziarenkami zeszklonego piasku, oraz namagnesowany "magnetycznym błyskiem" eksplodujących pędników statku.
Analiza spektrometryczna owego czerwonawego odłamka jaki posiadam i jaki pokazuję na zdjęciu poniżej wykazała następujący jego skład: 60% krzem, 30% żelazo, 10% aluminium. W tym miejscu warto podkreślić, że w czystej formie aluminium nie występuje w naturze. Faktycznie aluminium jest pierwiastkiem możliwym do otrzymania dopiero przez technologię co najmniej tak zaawansowaną jak nasza i na Ziemi nie zostało ono odkryte aż do 1803 roku. Jednakże w czystej formie wyprodukowano je dopiero w 1854 roku, zaś do powszechnego użytku naprawdę weszło ono dopiero po Drugiej Wojnie Światowej. Obecnie proces pozyskiwania aluminium z boksytu jest bardzo skomplikowany i obejmuje użycie pieca rewerberowskiego (Reverbier Oven), komory refrakcyjnej z regeneratorem, oraz elektrolizy, przy temperaturach przekraczających 950 C. Oczywiście nowozelandzcy Maorysi nie posiadali tych skomplikowanych technologii (przed przybyciem białych osadników około 1840 roku nie znali oni zresztą obróbki żadnego metalu), nie mogli więc wyprodukować opisywanych tu odłamków.
Jak dotychczas osobiście przeegzaminowałem cztery nienaturalnie wyglądające i silnie namagnesowane odłamki metaliczne, znalezione w zasięgu opadów z eksplozji w Tapanui (aczkolwiek słyszał o znacznej liczbie takich odłamków zalegających szuflady miejscowych kolekcjonerów niezwykłości, jednakże ze względów czasowych i praktycznych nie zdołał on dotrzeć do ich właścicieli). Dwa z nich posiadają złocisty kolor i znajdują się w muzeum geologicznym Uniwersytetu Otago. Dwa dalsze, podobne do tego pokazanego na rysunku C14, są w posiadaniu autora oraz w prywatnej kolekcji Ken'a Goldfinch (26 Lothian St., Dunedin, New Zealand). Piąty ogromny odłamek o nienaturalnym kształcie, wyglądający jak nadtopiony fragment samochodowej skrzynki biegów, zajduje się na wystawie muzeum w Invercargill (został on znaleziony w Waikaka, t.j. jedynie około 20 km na północny-zachód od krateru Tapanui). Z uwagi jednakże na jego zabezpieczenie przed bezpośrednim dotykiem czy dostępem przez zwiedzających, autor nie zdołał ustalić czy jest on namagnesowany.
Oto zdjęcia dwóch przykładów odłamków znajdowanych koło Tapanui.
Rys. #6: Zdjęcie pokazujące powiększenie fragmentu obiektu wyglądającego jak stopiona skrzynka biegów, a znalezionego koło Waikaka. Niestety, zdjęcie owo wykonywałem przez szybę, stąd tylko powyższy (niewielki) fragment obiektu wyszedł na nim relatywnie dobrze widoczny.
Rys. #7: Stopiony odłamek wehikułu UFO znaleziony niedaleko krateru Tapanui. Zawiera on ziarna żelaza i czystego aluminium, wtopione w wymieszany z nimi piasek silikonowy. Żelazo jest silnie namagnesowane. Ponadto zamrożone są w nim zakłócenia w przestrzeni czasowej. Dlatego jeśli ktoś włoży je pod poduszkę, odłamek ten dostarcza dziwnych przeżyć paranormalnych. Dla oddania jego wielkości, duża moneta nowozelandzka (tj. stare 50 centów) położona została tuż przy nim. Ma ona średnicę 32 mm.
#E3.
Odłamek nieznanego nauce metalu, który wykazuje cechy "namagnesowanego złota":
Najbardziej niezwykły wygląd przyjmuje
odłamek
sprawiający wrażenie że jest jakby z
"namagnesowanego złota". Złoto jest
wszakże magnetycznie obojętne. Wygląda
on jak fragment wydarty ze współczesnego
instrumentu medycznego.
Znaleziony został na zboczu góry Remarkables,
koło Queenstown, a więc około 150 kilometrów
na północny zachód od krateru Tapanui.
W czasach kiedy prowadziłem badania krateru
Tapanui znajdował się on w zbiorach Wydziału
Geologii Otago University (ciekawe że w owych
czasach żaden z naukowców tego Wydziału nie
zadał sobie jednak trudu jego przebadania),
razem z innym wyglądającym podobnie i też
namagnesowanym odłamkiem.
Oto fotografia tego odłamka z tajemniczego i nieznanego naszej nauce metalu wyglądającego jak złoto.
|
|
Rys. #8ab: Tajemniczy namagnetyzowany kawałek metalu pozostały po eksplozji Tapanui. Wygląda on jak samorodek złota, chociaż złotem wcale nie jest (w czasach kiedy pracowałem na Otago, tamtejsi naukowcy nie potrafili ustalić jakim właściwie metalem on jest). Oba zdjęcia pokazują ten sam kawałek, tyle że sfotografowany z dwóch różnych stron. Stara moneta 50 centów nowozelandzkich widoczna na zdjęciu ma średnicę 32 mm.
#E4.
Szybko postępująca wandalizacja materiału dowodowego:
W ostatnich czasach mieszkam relatywnie
daleko od krateru Tapanui - tj. ponad 1000
kilometrów i na odmiennej wyspie Nowej
Zelandii. Z powodu chronicznego bezrobocia
(sprowadzonego na moją głowę m.in. badaniami
owego krateru) często też jestem zmuszany
do opuszczania owego kraju. Datego do krateru
zagladam teraz relatywnie rzadko, mniej więcej
raz na jakieś 5 lat. Co mnie zawsze szokuje podczas
kolejnych odwiedzin krateru, to ogromnie szybko
postępująca wandalizacja materiału dowodowego.
Za niemal każdą kolejną wizytą nadal udaje
mi się odnaleźć zaledwie około połowy materiału
dowodowego jaki widziałem tam podczas
poprzedniej wizyty. Jeśli tak dalej pójdzie,
już niedługo zniknie cały ów kiedyś tak
obszerny materiał dowodowy.
Część F: Następstwa eksplozji Tapanui dla Nowej Zelandii:
#F1.
Jak eksplozja UFO koło Tapanui dotknęła Nową Zelandię:
Eksplozja Tapanui wywarła ogromny wpływ na Nową Zelandię.
Nowozelandczycy odczuwają najróżniejsze następstwa owej
eksplozji nawet obecnie, na przekór że nie jest im wcale wiadomo
o jej zaistnieniu. Wyszczególnijmy więc tutaj najbardziej istotne
następstwa uboczne eksplozji Tapanui, jakie ciągle dają się odnotować
w Nowej Zelandii nawet obecnie.
#1. Niedobór mikro-pierwiastków w glebie koło Krateru Tapanui. Ogromne gorąco oraz promieniowanie eksplozji Tapanui spowodowało że czułe na promieniowanie mikro-pierwiastki odparowały z gleby w okolicach krateru Tapanui. Dlatego obecnie gleba ta wykazuje niedostatek owych mikro-pierwiastków, np. selenu czy wapna. Z kolei brak tych mikro-pierwiastków powoduje, że okolice Tapanui są jednym z najbardziej niezdrowych obszarów Nowej Zelandii. Takim niezdrowym obszarem okolice te były zresztą od samego początka. Na bardzo interesujący dowód owej niezdrowości okolic Tapanui zwrócił mi uwagę jeden z miejscowych kolekcjonerów. Przykładowo, zgodnie z jego ustaleniami, jeśli w jakimkolwiek innym miejscu Nowej Zelandii przypadkowo odkopie się stare śmieci, dominującym je odpadkiem zawsze są stare butelki po alkoholu – będące obecnie obiektem zachwytu licznych kolekcjonerów. Jeśli jednak odkopie się jakieś stare śmieci w okolicach Tapanui, wówczas się okazuje że są one zdominowane przez butelki po lekarstwach. Prawdopodobnie także dziwna choroba "zaniku obronnosci immunologicznej" (a więc choroba z rodzaju chorób popromiennych), jaka często pojawia się w okolicach krateru Tapanui, a jaka lokalnie nazywana jest "grypą Tapanui" ("Tapanui flu"), jest także jedną z licznych konsekwencji owej eksplozji. Jak łatwo się zorientować podczas kontaktów z mieszkańcami okolic Tapanui, niemal w każdym domu ktoś albo posiadał, albo też właśnie posiada ową niezwykłą chorobę.
#2. Telekinetyczne skażenie Nowej Zelandii. Wehikuły UFO jakie eksplodowały koło Tapanui, podczas swego rozpadu wzbudzily potężny błysk pola telekinetycznego. ("Pole telekinetyczne" to rodzaj przyspieszonego pola magnetycznego używanego do wzbudzania technicznej wersji telekinezy - po szczegóły patrz strona internetowa telekinesis_pl.htm.) Z kolei owo pole telekinetyczne spowodowało zwiększony wzrost wszelkich organizmów żywych. To jest powodem dla jakiego ludzie i zwierzęta urodzone i wyrosłe w Nowej Zelandii są tacy "pakowni". To jest też powodem dla jakiego niektóre drzewa (np. sosny i dęby) rosną w Nowej Zelandii około 5 razy szybciej niż w Europie.
#3. Pojawienie się gigantycznych mutacji organizmów żywych. Telekinetyczne skażenie Nowej Zelandii podczas eksplozji Tapanui powodowało w przeszłości, oraz ciągle powoduje obecnie, że organizmy żywe jakie rodzą się w Nowej Zelandii, lub w pobliskich jej oceanach, czasami mutują się do gigantycznych rozmiarów. Mechanizm owej mutacji wyjaśniony został w podrozdziale JE9.2 z tomu 9 monografii [1/4]. Z powodu owych mutacji, w samej Nowej Zelandii, a także w wodach jakie ją otaczają, niemal każda istota żywa występuje w dwóch rozmiarach: normalnym i gigantycznym. Ów gigantyczny rozmiar jest zwykle 5 do 12 razy większy niż normalny rozmiar. Oto fotografia najbardziej słynnego z grona gigantycznych mutantow Nowej Zelandii, mianowicie super-ptaka zwanego moa. Odnotuj jednak, że jest to tylko jeden przykład z długiego wykazu takich telekinetycznych mutantów:
Długi wykaz gatunków zwierząt które posiadają co najmniej owe dwa wymiary, zawarty jest w moich monografiach naukowych [5/4] i [5/3]. Aby jednak wspomnieć chociaż kilka przykładów jakie już od dawna są znane na świecie, to należą do nich: super-ptak moa (normalnego rozmiaru moa był wielkości indyka, natomiast największy z gigantycznych moa był wielkości żyrafy), ostatnio bardzo sławna "gigantyczna mątwa" (po angielsku "giant squid" lub "aratupus") którego maleńkie dziecko o niemal 10-ciu metrach długości wystawione zostało w 2003 roku do publicznego oglądania w Te Papa muzeum z Wellington, ptak Kiwi, oraz wiele więcej stworzeń. Co jest nawet bardziej interesujące, aż do około 18-go wieku okolice krateru Tapanui w Nowej Zelandii zamieszkiwane były przez szczep ludzkich gigantów. Owi ludzcy giganci byli lokalnie nazywani "Te Kahui Tipua" zaś ich wzrost zwykł dochodzić do 5 metrów wysokości. Gigantyczne szkielety owych ludzkich olbrzymów ciągle znajdowane są od czasu do czasu - niestety natychmiast po znalezieniu zawsze jakoś znikają w dosyć tajemniczych okolicznościach. Więcej na temat ludzkich gigantów z Nowej Zelandii czytelnik znajdzie na odrębnej stronie, w menu oznaczonej Nowa Zelandia.
#4. Fluktuacje czasu. Wehikuły UFO jakie eksplodowały koło Tapanui reprezentują tzw. wehikuły czasu. Z kolei eksplozja wehikułu czasu wzbudza potężne zakłócenia w "przestrzeni czasowej", a więc również zakłócenia w ciągłości upływu czasu na danym terenie. Czas zaczyna tam wówczas falować tak jak fale na jeziorze. Ów falujący czas z kolei posiada zdolność do wynoszenia do naszych czasów najróżniejszych zwierząt (lub ludzi), jakie normalnie żyją w odmiennych czasach. Ponieważ takie wynoszenie do naszych czasów zwierząt które już dawno wymarły jest najbardziej niezwykłym zjawiskiem które powtarzalnie ma miejsce w Nowej Zelandii, opiszę je we większej liczbie szczegółów w odrębnym punkcie #F2 poniżej.
#5. Tajemnicze zjawiska ciągle mające miejsce w Nowej Zelandii. Skażenie okolic krateru Tapanui polem telekinetycznym oraz zakłóceniami czasoprzestrzeni, powoduje wystąpienie całej gamy niezwykłych zjawisk w okolicach owego krateru. Aby wspomnieć tutaj niektóre z owych zjawisk, w samym kraterze Tapanui dziwne okrągle kule światla widywane są nocami. Zwykle są one wielkości piłki ping-pongowej, oraz są one w stanie przenikać przez obiekty stałe. Niektórzy ludzie wyjaśniają je jako duchy ofiar zabitych podczas eksplozji Tapanui. Ponadto, w okolicach krateru Tapanui niemal nigdy nie uderzają zwyczajne pioruny, za to pojawia się tam dziwne zjawisko "wyładowań kurtynowych" ("curtain lightings"). Po więcej tego typu niewyjaśnionych zjawisk - patrz odrębna strona internetowa newzealand_pl.htm - o Nowej Zelandii, lub patrz moje monografie [5/4] i [5/3].
#6. Istnienie w Nowej Zelandii napowierzchniowych pokładów złota. Błysk pola telekinetycznego jaki pojawił się w momencie eksplozji Tapanui spowodował także zjawisko syntezy jądrowej kropelek złota. Stąd natychmiast po owej eksplozji powierzchnia Nowej Zelandii dosłownie pokryta była cienką warstewką złotego pyłu i samorodków złota. Całe kieszenie złota zalegały nawet na powierzchni kamieni i kłod drzewnych, tak jak to jest wyjaśnione dla kamienia ceramicznego z Roxburgh - którego fotografia pokazana została na niniejszej stronie internetowej. Owo napowierzchniowe złoto zapoczątkowało słynną "gorączkę złota" jaka opanowała Nową Zelandię w końcowych latach 19 wieku. Z kolei owa gorączka złota stworzyła historyczne fundamenty dla obecnej ekonomii Nowej Zelandii.
Interesująca cecha złotego piasku jaki zwykł zalegać powierzchnię gleby Nowej Zelandii, jest że jego własności zmieniały się koncentrycznie z odległością od centrum owej eksplozji. Dlatego podczas okresu owej nowozelandzkiej gorączki złota ludzie byli w stanie dokładnie określić skąd dane złoto pochodzi poprzez jedno rzucenie na nie okiem.
#7. Brak lasów w centralnej części Wyspy Południowej Nowej Zelandii. Eksplozja Tapanui powyrywała z korzeniami drzewa na niemal połowie obszaru Nowej Zelandii. Drzewa te następnie zostały spalone ogniem eksplozji. Dlatego nie istniały później nasiona jakie mogłyby rozpocząć porost nowych lasów już po zaistnieniu eksplozji Tapanui. To jest powodem dla jakiego cetralna część Wyspy Południowej Nowej Zelandii wcale nie posiadała lasów kiedy biali osadnicy przybyli do Nowej Zelandii około 1840 roku. Jednak cały ten obszar ciągle był pokryty kłodami powalonych starych drzew, jakie powyrywane zostały siłą podmuchu owej eksplozji. Do dzisiaj większość owych starych pni drzewnych została pousuwana. Niemniej ich pozostałości ciągle dają się odnaleźć w najróżniejszych odludnych miejscach.
#8. Masowe wyginięcie najróżniejszych gatunków stworzeń z Nowej Zelandii, włączając w to słynnego super-ptaka moa, lokalnego gigantycznego orła zwanego "harpagornis moorei" - którego rozpiętość skrzydeł przekraczała 3 metry, małej wersji lokalnego ptaka Kiwi, oraz wielu więcej. To właśnie eksplozja koło Tapanui unicestwiła wszystkie owe duże i małe zwierzątka, jakie zwykły żyć sobie tutaj dostatnie przed 1178 rokiem.
#9. Drzewa jakie pamiętają czasy Jezusa. Eksplozja Tapanui z 1178 roku powyrywała z korzeniami ogromne dżungle porosłe ponad tysiącletnimi drzewami o bardzo twardym drewnie, lokalnie nazywanymi totara. Totara jest bardzo wolno rosnącym drzewem. Drzewa te zasiane przed eksplozją Tapanui zwykły rosnąć ponad 1000 lat aby osiągnąć średnice około 1 metra. Częściowo popalone kłody owych wspaniałych drzew ciągle dają się odnaleźć nawet do dzisiaj w najróżniejszych odludnych miejscach Nowej Zelandii. Niektóre z owych kłod mają 2 do 4 metrów średnicy. To zaś oznacza, że musiały one rosnąć już tysiące lat zanim Jezus przybył na Ziemię. Miejscowi operatywni rzemielśnicy używają piękne czerwone drewno owych starożytnych drzew aby produkować z niego najróżniejsze pamiątki dla turystów. Stąd jeśli ma się szczęścia natknięcia się na ktoregoś z owych operatywnych rzemielśników, wówczas za jedynie kilka dolarów można sobie kupić w Nowej Zelandii pamiątkę wykonaną z drewna "totara" które pamięta czasy kiedy Jezus właśnie realizował swoją misję na Ziemi. Oczywiście, zakup takiej historycznej pamiątki byłby także naszym osobistym wkładem w konserwację historii naszej planety. Jest tak ponieważ kiedy ludzie w końcu uświadomią sobie ogromne znaczenie eksplozji Tapanui dla naszej planety, wówczas naukowcy będa w stanie przebadać takie pamiątki ciągle wówczas zachowane właśnie dzięki turystom.
* * *
W uzupełnieniu do powyższego podsumowania
następstw eksplozji UFO koło Tapanui jakie
dotknęły Nową Zelandię, omówię teraz
nieco szerzej kilka co ciekawszych
przykładów takich następstw. Na dokładne
omówienie ich wszystkich oczywiście brak
miejsca na niniejszej, krótkiej stronie internetowej.
Jednak ci z czytelników których następstwa te
zainteresują, znajdą ich pełną prezentację
we w/w darmowej monografii
[5] - o eksplozji UFO koło Tapanui,
dostępnej gratisowo m.in. za pośrednictwem
niniejszej strony.
#F2.
Zafalowania tzw. "przestrzeni czasowej" oraz powtarzalne pojawianie się w dzisiejszej Nowej Zelandii fauny z przeszłości która już tam dawno wymarła, np. ptaków moa:
Owo falowanie "przestrzeni czasowej"
spowodowane eksplodowaniem koło
Tapanui tzw. "wehikułu czasu", posiada
liczne następstwa. ("Wehikuł czasu" jest
to wehikuł UFO trzeciej generacji. Po jego
opisy patrz rozdział N z tomu 11 monografii
[1/5] - o zaawansowanych napędach magnetycznych.)
Dla przykładu, zdolność "przestrzeni czasowej"
do przenoszenia organizmów żywych
do innych czasów może nawet być kiedyś
wykorzystana przez ludzi do budowy
zaawansowanych wehikułów czasu
opisanych w punkcie #D1 strony internetowej
timevehicle_pl.htm.
Jeśli opisywane tutaj zafalowanie przestrzeni
czasowej przypadkowo wynosi jakieś zwierzęta
do naszych czasów, wówczas po krotkim ich
pobycie w naszych czasach, owe zwierzęta
zabierane są z powrotem do ich własnego
czasu. Stąd, w wyniku owych fluktuacji czasu
spowodowanej eksplozją wehikułu czasu koło
Tapanui, w Nowej Zelandii dosyć regularnie
pojawiają się w naszych czasach najróżniejsze
prehistoryczne stwory. Ludzie relatywnie
często widzą też tam owe prehistoryczne
zwierzęta, które czasami nawet napadają
i zjadają pojedyńczych ludzi. Potem następnym
zafalowaniem "przestrzeni czasowej" owe
dziwne prehistoryczne zwierzęta zabierane
są z powrotem do ich własnych czasów.
Już dawno wymarłymi zwierzętami
najczęściej pojawiającymi się w Nowej
Zelandii w wyniku owych zafalowań przestrzeni
czasowej są ogromne ptaki Moa. Co jakiś
też czas w Nowej Zelandii ludzie widzą
owe ptaki, lub odnajdują ich ślady - na
przekór że ptaki Moa całkowicie wymarły
w 1178 roku, tj. zaraz po owej eksplozji UFO
koło Tapanui. Stąd jednego dnia ludzie je
spotykają i widzą, następnego dnia nie daje się
już ich odnaleźć. Najnowszy przypadek kiedy to
dwóch australijskich naukowców odnalazło
świeże ślady tzw. "scrub moa" w nowozelandzkiej
puszczy z okolic Urewera, opisany został
w artykule zatytułowanym "Urewera moa
'probably emu' ", opublikowanym
na stronie A5 nowozelandzkiej gazety
The Dominion Post,
wydanie z środy (Wednesday), January 9, 2008.
Te same świeże ślady moa opisane również
zostały w jeszcze jednym artykule o tytule
"Big birds puzzle experts" (tj. "Ogromne
ptaki zastanawiają ekspertów") który ukazał
się na stronie A8 nowozelandzkiej gazety
The New Zealand Herald,
wydanie z czwartku (Thursday), January 10, 2008.
W tym miejscu warto sobie uświadomić, że fluktuacje czasu występują w pobliżu każdego byłego miejsca eksplozji wehikułu czasu. Z kolei w historii Ziemi eksplodowało już sporo takich wehikułów czasu w najróżniejszych miejscach naszego globu (po szczegóły patrz podrozdziały C7 do C7.3 w monografii [5/4]). Dlatego takie prehistoryczne zwierzęta pojawiają się i znikają nie tylko w Nowej Zelandii, ale także i w całym szeregu najróżniejszych innych miejsc naszej planety. Najbardziej znanym z nich jest słynny "Nessie" z jeziora Loh Ness w Szkocji, a także podobny do dinozaura potwór z jeziora Cini w Malezji.
|
|
Rys. #9ab: Dwie fotografie gigantycznej mutacji ptaka moa z Nowej Zelandii. Aczkolwiek powyższe moje amatorskie fotografie pozostawiają wiele do życzenia (prawa z nich pstryknięta została przez szybę), ciągle relatywnie dobrze oddają one ogromne rozmiary tej szczególnej mutacji ptaka moa - kiedy jest ona porównana do zarysów dorosłego człowieka. Zauważ że wszystkie gigantyczne mutacje ptaka moa oryginalnie wywodzą się z ptaka o wielkości typowego indyka, jaki w Nowej Zelandii zwykle jest nazywany "bush moa". Około 100 000 lat stary i dobrze zachowany szkielet takiego bush-moa wielkości indyka został odkopany w Centennial Park z Timaru - miejsce tego odkrycia ciągle jest tam oznakowane nawet i dzisiaj (chociaz sam szkielet został doskonale ukryty przed publicznym oglądaniem i prawdopodobnie kiedyś tajemniczo zniknie – podobnie jak to stało się ze szkieletami ludzkich gigantów także odkrytych w Timaru).
Część G: Następstwa eksplozji Tapanui dla całej naszej planety:
#G1.
Światowe następstwa eksplozji Tapanui:
Eksplozja Tapanui wywarła potężny wpływ na całą naszą planetę. Wyliczmy więc tutaj te następstwa eksplozji Tapanui, jakie dają się zaobserwować nawet obecnie.
#1. Przemieszczenie się biegunów Ziemi o około 7 stopni. Istnieje dosyć złożony mechanizm jaki spowodował owo przemieszczenie się biegunów Ziemi. Mechanizm ten opisany jest dokładnie w monografii [5/4] razem z obszernym materiałem dowodowym jaki wykazuje że faktycznie zaistniała relatywnie niedawne przesunięcie biegunów Ziemi po eksplozji Tapanui z 1178 roku.
#2. Potężne fale morskiego tsunami w Europie, oraz powodzie morskie w Azji. Owe fale tsunami spowodowane eksplozją Tapanui między innymi zniszczyły starożytne miasto Salamis na Północnym Cyprze, a także wytopiły niezliczonych ludzi na wybrzeżu Schleswig-Holstein w obecnych Niemczech północnych. Ponadto całkowicie one zniszczyły słynną wyspę Vegeta na Morzu Bałtyckim do dzisiaj opisywaną licznymi legendami.
#3. Uszkodzenia najróżniejszych monumentów w Europie (np. Pochyłej Wieży z Pisa we Włoszech, czy Aya Sophia w Istanbule, Turcja).
Rys. #10: Zdjęcie jakie w 1993 roku wykonałem sobie przed frontem słynnej "Aya Sophia" w Istambule. (Kliknij na to zdjęcie aby oglądnąć je w powiększeniu.) Do dzisiaj panuje o niej opinia, że zbudowana ona została z użyciem nadprzyrodzonych mocy. Więcej informacji na temat jej nadprzyrodzonego charakteru zawarte zostało w podpisie pod "Fot. #1c" ze strony internetowej o Biblii autoryzowanej przez samego Boga. Aya Sophia jest praktycznie jedną z najstarszych budowli na świecie, jakie ciągle są użytkowane do dzisiaj. Początkowo budowana była jako Bazylika chrzescijańska, ukończona w 537 roku AD, zaś obecnie służy jako meczet i muzeum. Jej kopuła uformowana na kształt kopuły kulistej UFO typu K8, została zdeformowana właśnie w wyniku ruchów Ziemi spowodowanych eksplozją Tapanui z 1178 roku.
#4. Zamrożenie Grenlandii razem z kolonią Wikingów jaka wówczas ją zamieszkiwała.
#5. Stopienie mostu lodowego przez Cieśninę Beringa.
#6. Pojawienie się tzw. "Małej Epoki Lodowej" (the "Little Ice Age") w Europie po 1178 AD, połączone z drastycznym ochłodzeniem się klimatu Europy po 1178 AD.
#7. Wymieranie całych narodów w Europie. Gwałtowne ochłodzenie się klimatu, połączone z dotychczas nieuświadamianym przez ortodoksyjną naukę skażeniem powietrza oraz niszczycielskimi opadami jakie nastąpiły zaraz po eksplozji Tapanui, spowodowało następne wymarcie całych narodów w Europie i w innych częściach świata. To właśnie w owym czasie "płaskogłowi" słowianie wymarli i zostali zastąpieni przez obecnych "okrągło-głowych". Dla przykładu w Polsce owego czasu całkowicie wymarła rodzina polskich królów nazywanych "Piastami" (należeli oni do słabszej rasy "płaskogłowych" Europejczyków). To także w owym czasie najróżniejsze szokujące zmiany nastąpiły na całym świecie. Dla przykładu płaskowyże Nasca właśnie w owym czasie opanowała obecna susza. Także zielone laki imperium Anastazjów z Centralnej Ameryki zamieniły się wówczas w dzisiejszą pustynię.
#8. Rezonowanie hałasu telepatycznego w atmosferze ziemskiej. Z kolei owo rezonowanie spowodowało degeneracje ludzi poddanych jego działaniu. Wynikiem końcowym było, że eksplozja Tapanui sprowadziła na Ziemię ciemnotę i brzydotę okresu Średniowiecza. W tym miejscu warto jeszcze raz podkreślić, że UFOnauci którzy eksplodowali swoje wehikuły UFO koło Tapanui wiedzieli o tych wszystkich niszczycielskich następstwach. Niemniej ciągle z premedytacją eksplodowali oni swoje wehikuły aby cofnąć ludzkość w rozwoju do tyłu.
Część H: Jak to się stało - znaczy mechanizm i motywy technicznego wywołania eksplozji Tapanui:
#H1.
Skąd się wzięła cała ta energia:
Aby spowodowac az tak potezna eksplozje,
konieczna jest ogromna ilosc energii. Jak sie okazuje wehikuly UFO
przechowuja owa energie w urzadzeniu technicznym zwanym
komora oscylacyjna.
Nazwa "komora oscylacyjna" przyporządkowana została urządzeniu technicznemu które stanowi na tyle potężny "magnes" że może on być używany jako pędnik magnetyczny w wehikułach latających typu "magnokraft". Jak to jest podparte materiałem dowodowym pokazanym na niniejszej stronie internetowej, komory oscylacyjne są już od bardzo dawna używane przez wehikuły UFO jako ich urządzenia napędowe oraz akumulatory ich zapasów energii.
Komora oscylacyjna jest więc nie tylko "pędnikiem" dla UFO, ale także przechowuje w sobie cały zapas energii owych wehikułów. Akumuluje ona energię UFO w najczystszej postaci, mianowicie jako energię magnetyczną. Jak ujawniają to moje obliczenia, najmniejsze UFO typu K3 przechowuje w swoich komorach oscylacyjnych magnetyczny odpowiednik dla co najmniej 1 megatony czystej energii. Z kolei średniej wielkości wehikuł UFO typu K6, jaki to typ eksplodował właśnie koło Tapanui, przechowuje w swoich komorach oscylacyjnych co najmniej odpowiednik dla 10 megaton czystej energii. Ponieważ koło Tapanui eksplodował stos około 7 UFO typu K6, to oznacza że owa eksplozja posiadała wydatek co najmniej 70 megaton TNT (a tak naprawdę to najprawdopodobniej znacznie nawet więcej).
#H2.
Skąd wiemy o
komorach oscylacyjnych:
Wersja komory oscylacyjnej została już wynaleziona na Ziemi.
Nawet podejmowany były próby zbudowania tego urządzenia.
Owo urządzenie było wynalezione aby stanowić "pędnik" dla
nowego rodzaju wehikułów magnetycznych nazywanych
magnokraftami. Taki "pędnik" stanowi najważniejsze
urządzenie dla owego wehikułu. Wszakże to on wynosi ten
wehikuł do gwiazd. Z punktu widzenia zasady działania,
"komory oscylacyjne" to po prostu ogromnie potężne "magnesy"
(albo bardziej poprawnie: "elektromagnesy"). Są one tak silne,
że wytwarzają wydatek przekraczający wartość tzw. "strumienia
startu". Wartość owego strumienia startu naliczona dla obszaru
Polski wynosi około F=3.45 [Wb/kg]. Każde sterowalne źrodło
pola magnetycznego, jakiego wydatek przekracza wartość owego
"strumienia startu" jest w stanie wznieść w przestrzeń kosmiczną
zarówno siebie jak i kadłub ciężkiego statku kosmicznego
dołączonego do niego. Po prostu magnetycznie odpycha się
ono od ziemskiego pola magnetycznego i w ten sposób wzlatuje
do gwiazd. Komory oscylacyjne są pierwszymi nowoczesnymi
urządzeniami na naszej planecie, jakie faktycznie wytwarzają
wydatek przekraczający strumień startu. (Odnotuj że w starożytności
istniało takie urządzenie na Ziemi, nazywane "Arka Przymierza",
które również wytwarzało potężne pole magnetyczne o wartości
przekraczającej strumień startu. Dlatego było ono w stanie
lewitować w powietrzu zarówno siebie samo, jak i starożytnych
kapłanów nazywanych "Lewitami" którzy nim się opiekowali.)
Dlatego komory oscylacyjne mogą być używane jako najważniejsze
podzespoły pędników magnetycznych magnokraftu i UFO. Więcej
szczegółów na temat komór oscylacyjnych, włączając w to ich zasadę
działania, konstrukcję, oraz zaawansowanie badań nad ich budową,
zaprezentowane zostało w rozdziale C z monografii [1/4], a także
w rozdziale C z monografii [1/3] i [2] (wszystkie te monografie
można sobie załadować za pośrednictwem niniejszej strony
internetowej, a także za pośrednictwem kilku innych stron
wyszczególnionych w menu).
#H3.
Skąd wiemy że
komory oscylacyjne
są używane w UFO:
Jak się okazuje, komory oscylacyjne
wynalezione aby napędzać nasz ziemski magnokraft, faktycznie już
od dawna używane są przez UFO. Istnieją nawet fotografie owych
urządzeń wykonane kiedy ich działanie było wyraźnie widoczne
w UFO. Oto dwie fotografie kwadratowych wylotów z sześciennych
komór oscylacyjnych zamontowanych w korpusach UFO. Zdjęcia te
opublikowane są na rysunku S5 z rozdziału S monografii [1/4]
i [1/3]. Warto odnotować, że ponieważ prawe z tych zdjęć było
wykonane podczas nocy, czarny kwadrat w centrum owego wylotu
zlewa się z czarnym tłem nocnego nieba. Poniżej owych dwóch
fotografii komór z UFO, przewidywany wygląd wylotów z komór
oscylacyjnych magnokraftu został także zilustrowany.
|
|
Rys. #11abcd: Wygląd komór oscylacyjnych UFO i magnokraftów pierwszej generacji oglądanych w dwóch odmiennych trybach ich działania. Zależnie od tego która komora oscylacyjna (tj. wewnętrzna czy zewnętrzna) generuje dominujący strumień magnetyczny, wygląd komór oscylacyjnych w wehikułach używających tych komór dla napędu jest zupełnie odmienny. (Odnotuj, że budowa i działanie komór oscylacyjnych opisane są na odrębnej stronie internetowej o komorach oscylacyjnych. Z kolei postę prac nad zbudowaniem takich komór raportowany jest w Internecie by Mio Tuo cubo.rubik@gmail.com.) Powyższe ilustacje pokazują:
(a - góra lewa) Dzienne zdjęcie komory oscylacyjnej UFO pracującej w trybie dominacji strumienia wewnętrznego.
(b - góra prawa) Nocne zdjęcie komory oscylacyjnej UFO pracującej w trybie działania z dominacją strumienia zewnętrznego.
(c - dół lewa) Wygląd komory oscylacyjnej magnokraftu pierwszej generacji, pracującej w trybie dominacji strumienia wewnętrznego.
(d - dół prawa) Wygląd komory oscylacyjnej magnokraftu pierwszej generacji, pracującej w trybie działania z dominacją strumienia zewnętrznego.
Proszę odnotować że powyższe ilustracje są też dyskutowane na "Rys. #10abcd" z totaliztycznej strony internetowej propulsion_pl.htm gdzie czytelnik może poznać dalsze szczegóły na temat wyglądu komór oscylacyjnych zilustrowanych tutaj.
Poprzez uświadomienie sobie, że komory oscylacyjne są już budowane przez UFOnautów, osiągamy upewnienie że także nasze podjęcie budowy tych urządzeń jest realistyczne i że zawiera w sobie potencjał sukcesu - jeśli zdecydujemy się je zrealizować. Dlatego powinniśmy szybko zawinąć rękawy i zabrać się za budowanie tego rewolucyjnego urządzenia. Wszakże, nie tylko że jest ono w stanie wynieść nas do gwiazd, ale także pozwoli nam na uwolnienie się spod okupacji szatańskich UFOnautów.
Na dodatek do tego, dzięki naszej znajomości działania i własności komory oscylacyjnej, obecnie doskonale już wiemy "co" i "jak" spowodowało ową niszczycielską eksplozję koło Tapanui w Nowej Zelandii.
#H4.
UFO to magnokrafty jakie już latają:
Jak się okazuje, magnokraft nie jest jedynie
wynalazkiem osiągniętym tylko na Ziemi. Faktycznie bowiem wehikuły
magnokrafto-podobne już od dawna latają ponad ziemią. Ludzie znają
i opisują je pod nazwą UFO. Aby uświadomić sobie jak podobny
jest wygląd, a więc także i działanie, wehikułów UFO i magnokraftów,
proponuję rzucić okiem na następujące dwie ilustracje. Górna z nich
prezentuje fotografie najmniejszego UFO typu K3. Z kolei dolna prezentuje
rysunek magnokraftu pokazany z tego samego kąta jak owo UFO. Oto one:
|
|
Rys. #12ab: Zdjęcie wehikułu UFO typu K3. Zdjęcie to uchwyciło najmniejszy typ K3 załogowych wehikułów latających popularnie nazywanych wehikułami "UFO". Z powodów wyjaśnionych na stronie o pochodzeniou zła na Ziemi owe wehikuły UFO starannie ukrywają się przed ludźmi. Stąd ich wyraźne zdjęcia (takie jak powyższe) są niezwykłą rzakością. Wehikuły UFO używają takiego samego napędu magnetycznego jak napęd wynaleziony na Ziemi dla naszego magnokraftu. Stąd tzw. "Teoria Magnokraftu" dostarcza nam doskonałego wyjaśnienia dla działania i dla własności owych wehikułów UFO. (Powyższe zdjęcie reprezentuje powtórzenie ilustracji "Rys. P1" z monografii [1/4], także ilustracji "Fig. J1" z monografii [1e], oraz "Fig. K1" z monografii [2e].)
(a - po lewej) Pokazano zdjęcie owego UFO typu K3 w technice czarno-białej.
(b - po prawej) Pokazano to samo zdjęcie tego samego wehikułu UFO, jednak tak jak je sfotografowano w kolorach.
Warto odnotować, że powyższa ilustracja "Rys. #12ab", a także następna ilustracja "Rys. #13", są też dyskutowane na "Rys. #9ab" z totaliztycznej strony internetowej propulsion_pl.htm gdzie czytelnik może poznać dalsze szczegóły na temat obu wehikułów zilustrowanych tutaj.
Rys. #13: Wygląd boczny najmniejszego magnokraftu typu K3. Rysunek ten pokazuje wygląd najmniejszego magnokraftu typu K3 zilustrowanego w tej samej pozycji bocznej jak owo UFO typu K3 pokazane zdjęciami powyżej. (Magnokraft typu K3 to ten dla którego współczynnik krotności "K", wyrażający stosunek jego średnicy gabarytowej "D" do wysokości gabarytowej "H", wynosi "K=D/H=3".) Powyższe zdjęcie reprezentuje powtórzenie ilustracji "Rys. O1 (w ramce)" z monografii [1/4], a także powtórzenie ilustracji "Fig. G4" z monografii [1e], oraz powtórzenie ilustracji "Fig. G4" z monografii [2e] - wszystkie te trzy monografie są ładowalne za pośrednictwem menu z niniejszej strony internetowej.
#H5.
Formalny dowód że "UFO istnieją i są magnokraftami":
Istnieje formalny dowód naukowy, stwierdzający
że "UFO to już działające magnokrafty, tyle że budowane przez odmienne
cywilizacje". Ów dowód został opublikowany m.in. w rozdziale P z monografii
[1/4], rozdziale O z monografii [1/3], a także w rozdziale J z monografii
[1e]. Wykazuje on dlaczego UFO i magnokrafty muszą posiadać identyczne
systemy napędowe, kształt, możliwosci oraz cechy. Ponadto dostarcza on nam
potężnego narzędzia dla zrozumienia cech i działania UFO. Jest tak ponieważ
wszystko co wiemy na temat magnokraftu możemy obecnie odnosić także do UFO.
To właśnie z uwagi na ową znajmość magnokraftu, szczegóły eksplozji Tapanui
mogły zostać zbadane i zidentyfikowane aż tak dokładnie.
Powyższy formalny dowód został osiągnięty z użyciem szczególnie niezawodnej metodologii naukowej nazywanej "motoda porównywania atrybutów". Metoda ta także jest opisana w podrozdziale P1 monografii [1/4]. Polega ona po prostu na teoretycznym wydedukowaniu 12 klas atrybutów jakie muszą charakteryzować magnokraft, oraz następnym potwierdzeniu na istniejącym materiale dowodowym, że wszystkie te atrybuty są wykazywane także i przez UFO. Rodzaje klas atrybutów użytych w powyższym dowodzie obejmują takie cechy jak: kształt geometryczny, zdolność do formowania sprzęgnięć, użyty napęd magnetyczny, indukowane zjawiska, oraz wiele więcej. Ponieważ nikt nie zdołał obalić owego dowodu formalnego na istnienie UFO, pozostaje on w mocy przez cały czas, powienien więc zakończyć poprzedni okres sprzeczania się czy UFO istnieją czy też nie istnieją oraz czym właściwie one są. Obecnie powinniśmy zapoczątkować okres kiedy dokładnie badali będziemy owe wehikuły oraz ich załogi. Wszakże takie badania techniki UFO jest w stanie przyspieszyć na Ziemi zbudowanie urządzeń jakie UFOnauci już używają, jednak jakie ciągle pozostają nieznane na naszej planecie. Przykłady takich urządzeń obejmują: pędniki magnetyczne, urządzenia łączności telepatycznej, wehikuły czasu, pozyskiwacze energii moralnej, oraz wiele więcej - po szczegóły patrz podrozdział D10 w monografii [8] ładowalnej z niniejszej strony internetowej. Z kolei badania szatańskich załóg wehikułów UFO jest w stanie przyspieszyć nasze zrozumienie dla powodów dla których UFOnauci eksploatują ludzi, a także powodów dla jakich UFOnauci od czasu do czasu celowo eksplodują swoje wehikuły na Ziemi. To z kolei może pozwolić ludzkości na szybsze uwolnienie się z pazurów owych kosmicznych pasożytów.
#H6.
Jeśli UFO to magnokrafty, dlaczego UFOnauci nie obdarują nas swoją techniką:
Okazuje się że UFOnauci to nasi zajadli wrogowie. Eksploatują oni nas od tysiącleci, od tysiącleci też ciągną najróżniejsze korzyści z ucisku naszej planety. Jednak w chwili kiedy my sami osiągniemy ich poziom technologii, UFOnauci utracą wszsytkie owe dotychczasowe korzyści. Dlatego nie tylko że nie pozwalają nam otrzymać ich techniki, ale wręcz ukrywają przed nami praktycznie wszystko na swój temat, włączając w to gorzki fakt ich nieustannej chociaż skrytej przez ludźmi eksploatacji Ziemi. Ponadto, jak czynią to wszyscy opresorzy, UFOnauci wstrzymują jak tylko mogą nasz rozwój techniczny, np. poprzez mordowanie naszych najlepszych umysłów, oraz poprzez okresowe eksplodowanie swoich wehikułów na Ziemi tak aby cofnąć nas z powrotem w rozwoju. Dlatego praktycznie my zmuszeni będziemy pobić kiedyś UFOnautów militarnie, aby uwolnić naszą cywilizację od ich skrytej okupacji. Jednak aby rozpocząć walkę z UFOnautami, najpierw musimy zbudować nasz magnokraft. Tylko wówczas bowiem nasz poziom techniczny przybliży się do ichniego, tak że zaczniemy mieć faktyczną szansę na wygranie walki o wyzwolenie naszej planety. Jeśli wierzymy starym przepowiedniom, np. tym jakie zawarte są w Biblii, właśnie nadchodzi czas na Ziemię, kiedy zaczniemy odnosić pierwsze sukcesy w naszej obronie przed UFOnautami. Dopiero jednak kiedy całkowicie usuniemy owych niewidzialnych zaborców z naszej planety, nadejdzie owe obiecane nam 1000 lat zamożności i szczęścia dla ludzkości. Po więcej szczegółów patrz strony internetowe evil_pl.htm, changelings_pl.htm, oraz ufo_pl.htm.